| Het is een droom |
|
| Column |
Het is een droomEen vriend van me droomde dat hij door een hond werd achtervolgd. Hij klom daarna in grote watertoren, viel naar beneden en schrok wakker. Wat later bleek hij in bed te hebben geplast. ...Raar toch dat vrienden je steeds informatie willen vertellen die je eigenlijk niet hoeft te weten. Anderzijds vind ik het altijd wel prettig deze weetjes te bewaren. Ik zou ze nooit bewust misbruiken. Het stilt mijn honger naar geheimen achter de grote gevels van de rijhuizen in deze stad. Al betrap ik mezelf erop, wanneer ik mensen zie lachen, afgunstig zie kijken of ruzie maken op straat, ik opnieuw honger vertoon naar de beweegreden achter al deze emoties. Dit dan voor de gevels van deze huizen. Zo kwam ik met mijn vriendengroep op straat tijdens de warmste zomeravond dit jaar na het Antwerpen-zingt festival een koppel tegen dat ruzie maakte. Op het moment van onze passage werd het even stil. Maar oh jee, haar naaldhakje en handtas kapot, donder en bliksem in haar ogen ! 'Hij' stond even verderop er verweesd bij. Een halve minuut later hoorden we achter ons opnieuw het geschal en gedaver van meneer en mevrouw kat. Geen flauw idee waarover de ruzie ging ben ik dan iemand die tegen men vrienden doodnuchter een bloemlezig begin over de inhoud van de eigenlijke ruzie. Al tien jaar samen, een korte bloemlezingZij: ze kreeg te weinig aandacht van haar man tijdens hun maandelijks terrasje. De cafébazin was dan ook een bekende, wulpse en begeerde buurt dame. Haar haar was altijd mooi, blond en netjes opgestoken. Ze droeg het perfecte vrouwenbloesje. Haar knopje was altijd strak passend nét boven de boezem, zeg liever halfopen tot boven de borsten. Ze kreeg dan ook probleemloos alle aandacht.Derde consumptieHij: op het moment dat haar man een knipoog gaf richting bar 'om nog iets te bestellen' werd het zijn vrouw teveel. Maar van streek (zoals ze wel meer was) hield ze nog even haar lippen stijf op elkaar. Toen de cafébazin arriveerde met de Duvel van meneer en het spa-tje van mevrouw stootte ze per ongeluk een leeg glas omver dat vervolgens op de handtas van mevrouw viel. Grijzend en met één wenkbrouwlijn kijkend naar haar man dronk ze haar glas in een ruk leeg.Het was duidelijk, vrouwlief wou zo snel mogelijk weg van het terras. Ook al flirtte haar man integenstelling tot vorige keer niet. Tja jaloerse vrouwen kunnen zich afzijdig gedragen en heel kinderachtig zijn. Misschien daarmee dat meneer zich bewust begon te misdragen. De wulpse cafébazin bediende na haar bescheiden excuus zelfverzekerd weer vrolijk haar andere klanten. Toen meneer zich even later in een lach schrok was het teveel geworden. Mevrouw goot zijn Duvel daarom langs hem neer. Het gouden bier gleed sprankelend verder op de mooie houten terrasvloer. Meneer z'n stemming zakte van fun tot niveau -18. Een man zijn bier giet je immers niet zomaar weg!
Beiden stonden recht, vrouwlief met opgeheven neus. Als eerste zette ze haar passen richting straatkant. Meneer volgde snel op haar hielen. Nog geen halve seconde later ging er een kreet. |